Ahots batek galdetu zuen: - Ura al da? Beldurra neukan,nire buruan esaten ari nintzen :Ez da ezer .
Ahotsa entzun nuen berriro . Orduan altsatu nintzen,eta konturatu nintzen,ni nintzela konturatu nintzen,al det ahoa ireki gabe.Esan nion nire amari eta geratu zen,hitz gabe.Orduan pixkanaka-pixkanaka ospetzua egin nintzen.
Lehenengo irratira joan nintzen gero telebistara eta orrela ospetsua egin nintzen.
ondo dago baina da naiko motza
ResponderEliminar